Przejdź do zawartości

Na prochach: Różnice pomiędzy wersjami

Z Leksykon Polskiego Musicalu
 
(Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
== '''Na prochach''' ==
[[Plik:Na prochach-plakat.jpg|mały|428x428px|Plakat spektaklu "Na prochach" Teatru Syrena
[[Plik:Drogi Evanie Hansenie plakat.jpg|mały|424x424px|Plakat spektaklu "Drogi Evanie Hansenie" TM Poznań


{|
{|
|+
|+
|-
|-
     | '''premiera polska''' || 7 września 2024, TM Poznań
     | '''premiera polska''' || 22 lutego 2025 r, Warszawa
     |-
     |-
     | '''autor libretta''' || Steven Levenson
     | '''autor libretta''' || Jacek Mikołajczyk
|-
|-
     | '''autor muzyki''' || Benj Pasek i Justin Paul
     | '''autor muzyki''' || Jacek Sotomski i Michał Puchała
|-
    | '''tłumaczenie''' || Lesław Haliński (libretto) i Przemysław Kieliszewski (piosenki)
     |}
     |}
]]
[https://teatrsyrena.pl/na-prochach/ '''Strona spektaklu''']]]


== Opis ==
== Opis ==
jakis byc powinien
Ameryka to kraj na prochach. Pigułka, lek pod postacią tabletki, to wynalazek z ducha amerykański. Pozwala błyskawicznie, za pomocą jednego połknięcia, pozbyć się problemu. Na przykład bólu.
 
Ponoć Amerykę trawiła epidemia nieleczonego bólu – lekarze lekceważyli pacjentów, a ci z braku odpowiednich leków przewlekle cierpieli. Tak twierdziła pewna firma farmaceutyczna, która wprowadziła na rynek silny lek przeciwbólowy oparty na silnie uzależniających opiatach. Tak twierdzili lekarze przez tę firmę opłacani. Tak twierdziła armia przedstawicieli handlowych, którzy pojechali w Amerykę, by namawiać lekarzy do przepisywania nowej tabletki. By Ameryka doświadczyła „zamieci recept”, jak wyraził się prezes firmy.
 
Ameryka żyła i umierała na prochach. Nowa formuła biła kolejne rekordy sprzedaży, którą napędzała agresywna i kłamliwa reklama kierowana do lekarzy. Główne kłamstwo brzmiało „Uzależnia się mniej niż 1 proc. pacjentów”. Uzależniało się o wiele więcej. Część przerzucała się potem na uliczną heroinę i fentanyl, tańsze od tabletek. Ale i lek można było kupić od ulicznych dilerów, gangi narkotykowe wykupywały go z aptek przy pomocy ćpunów-słupów.
 
Szacuje się, że z powodu epidemii opioidowej, wywołanej przez wprowadzenie na rynek leków-opiatów, zmarło już ponad 500 tys. Amerykanów. Ponad pół miliona.
 
Na prochach tych ofiar rodzina producentów tabletek dorobiła się miliardów dolarów. W ramach sądowej ugody zapłaciła mniej, niż zarobiła. Jej członkowie zapewnili sobie przy okazji osobistą bezkarność.


== Realizatorzy ==
== Realizatorzy ==


'''Rola:''' kto/kto
'''Reżyseria:''' Robert Talarczyk
 
'''Scenariusz i teksty piosenek:''' Jacek Mikołajczyk
 
'''Muzyka:''' Jacek Sotomski i Michał Puchała
 
'''Choreografia:''' Ewelina Adamska-Porczyk
 
'''Scenografia, kostiumy i światła:''' Justyna Łagowska
 
'''Kierownictwo muzyczne:''' Jacek Sotomski
 
'''Wideo:''' Natan Berkowicz
 
'''przygotowanie wokalne:''' Anna Stokalska
 
'''Dramaturgia:''' Michał Wybieralski
 
'''Asystentka reżysera:''' Agnieszka Rose
 
'''Produkcja:''' Zuzanna Miladinović
 
'''Dźwięk:''' Jakub Niedźwiedź
 
'''Charakteryzacja:''' Daria Skrzypkowska
 
'''Programowanie światła:''' Gustaw Trzciński
 
'''Suflerka:''' Katarzyna Kulik


'''Inspicjentka:''' Marta Skoczek


'''Autor lalki:''' Konrad „Kony” Czarkowski


== Obsada ==
== Obsada ==
Linia 49: Linia 84:


'''Królowa opioidów:''' Ewelina Adamska-Porczyk
'''Królowa opioidów:''' Ewelina Adamska-Porczyk
'''dyrygent i instrumenty klawiszowe:''' Tomasz Filipczak
'''instrumenty klawiszowe:''' Maciej Tomaszewski/ Jakub Zaczkowski
'''gitara:''' Jan Malecha
'''bas:''' Paweł Bomert
'''perkusja:''' Grzegorz Poliszak


== Recenzje ==
== Recenzje ==


*"o czym" kto, [gdzie]
*"atakuje mocno, jest niczym uderzenie w głowę", Jacek Marczyński, [https://www.rp.pl/teatr/art41865951-na-prochach-to-musical-mocniejszy-niz-narkotyk Rzeczpospolita]
* d
* "szczęśliwie reżyser używał również palety z szarościami", Rafał Turowski, [https://www.rafalturow.ski/teatr/teatr-syrena rafalturow.ski]
* d
* "Fascynuje ruchem, mimiką, przykuwa uwagę i hipnotyzuje", Marek Zajdler, [https://naszteatr.pl/zdjecia/grupa/00140064/epidemia-rozpaczy-na-prochach-teatr-syrena naszteatr.pl]
* d
* "Ten kontrast robi niesamowite wrażenie!", Krzysztof Stopczyk, [https://e-teatr.pl/okiem-obserwatora-na-prochach-55872 e-teatr.pl]
== Inne wystawienia tego tytułu ==
== Inne wystawienia tego tytułu ==
Tytuł po raz pierwszy wystawiany w Polsce.
Tytuł po raz pierwszy wystawiany w Polsce.

Aktualna wersja na dzień 19:03, 6 maj 2025

Plakat spektaklu "Na prochach" Teatru Syrena
premiera polska 22 lutego 2025 r, Warszawa
autor libretta Jacek Mikołajczyk
autor muzyki Jacek Sotomski i Michał Puchała
Strona spektaklu

Opis

Ameryka to kraj na prochach. Pigułka, lek pod postacią tabletki, to wynalazek z ducha amerykański. Pozwala błyskawicznie, za pomocą jednego połknięcia, pozbyć się problemu. Na przykład bólu.

Ponoć Amerykę trawiła epidemia nieleczonego bólu – lekarze lekceważyli pacjentów, a ci z braku odpowiednich leków przewlekle cierpieli. Tak twierdziła pewna firma farmaceutyczna, która wprowadziła na rynek silny lek przeciwbólowy oparty na silnie uzależniających opiatach. Tak twierdzili lekarze przez tę firmę opłacani. Tak twierdziła armia przedstawicieli handlowych, którzy pojechali w Amerykę, by namawiać lekarzy do przepisywania nowej tabletki. By Ameryka doświadczyła „zamieci recept”, jak wyraził się prezes firmy.

Ameryka żyła i umierała na prochach. Nowa formuła biła kolejne rekordy sprzedaży, którą napędzała agresywna i kłamliwa reklama kierowana do lekarzy. Główne kłamstwo brzmiało „Uzależnia się mniej niż 1 proc. pacjentów”. Uzależniało się o wiele więcej. Część przerzucała się potem na uliczną heroinę i fentanyl, tańsze od tabletek. Ale i lek można było kupić od ulicznych dilerów, gangi narkotykowe wykupywały go z aptek przy pomocy ćpunów-słupów.

Szacuje się, że z powodu epidemii opioidowej, wywołanej przez wprowadzenie na rynek leków-opiatów, zmarło już ponad 500 tys. Amerykanów. Ponad pół miliona.

Na prochach tych ofiar rodzina producentów tabletek dorobiła się miliardów dolarów. W ramach sądowej ugody zapłaciła mniej, niż zarobiła. Jej członkowie zapewnili sobie przy okazji osobistą bezkarność.

Realizatorzy

Reżyseria: Robert Talarczyk

Scenariusz i teksty piosenek: Jacek Mikołajczyk

Muzyka: Jacek Sotomski i Michał Puchała

Choreografia: Ewelina Adamska-Porczyk

Scenografia, kostiumy i światła: Justyna Łagowska

Kierownictwo muzyczne: Jacek Sotomski

Wideo: Natan Berkowicz

przygotowanie wokalne: Anna Stokalska

Dramaturgia: Michał Wybieralski

Asystentka reżysera: Agnieszka Rose

Produkcja: Zuzanna Miladinović

Dźwięk: Jakub Niedźwiedź

Charakteryzacja: Daria Skrzypkowska

Programowanie światła: Gustaw Trzciński

Suflerka: Katarzyna Kulik

Inspicjentka: Marta Skoczek

Autor lalki: Konrad „Kony” Czarkowski

Obsada

Megan Queen: Marta Walesiak-Łabędzka

Adam Barker: Piotr Siejka

Robert Barker: Maciej Maciejewski

Rosa Barker: Anna Terpiłowska

Archibald Barker: Jacek Pluta

Rupert Barker: Michał Konarski

Evelyn Morgan: Agnieszka Rose

Oliver Harris: Michał Juraszek

Carole/Konferansjerka/Brenda: Beatrycze Łukaszewska

Becky/Nancy: Angelika Kurowska

Dennis Stone/dr van Hoff/Pacjent: Albert Osik

Królowa opioidów: Ewelina Adamska-Porczyk

dyrygent i instrumenty klawiszowe: Tomasz Filipczak

instrumenty klawiszowe: Maciej Tomaszewski/ Jakub Zaczkowski

gitara: Jan Malecha

bas: Paweł Bomert

perkusja: Grzegorz Poliszak

Recenzje

  • "atakuje mocno, jest niczym uderzenie w głowę", Jacek Marczyński, Rzeczpospolita
  • "szczęśliwie reżyser używał również palety z szarościami", Rafał Turowski, rafalturow.ski
  • "Fascynuje ruchem, mimiką, przykuwa uwagę i hipnotyzuje", Marek Zajdler, naszteatr.pl
  • "Ten kontrast robi niesamowite wrażenie!", Krzysztof Stopczyk, e-teatr.pl

Inne wystawienia tego tytułu

Tytuł po raz pierwszy wystawiany w Polsce.