1989: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 128: | Linia 128: | ||
[[Category: Polski spektakl oryginalny]] | [[Category: Polski spektakl oryginalny]] | ||
[[Kategoria:Gdański Teatr Szekspirowski]] | [[Kategoria:Gdański Teatr Szekspirowski]] | ||
[[Kategoria:Teatr | [[Kategoria:Teatr im.Słowackiego w Krakowie]] | ||
Aktualna wersja na dzień 20:57, 8 maj 2025
Metryka
Prapremiera Gdańsk: 19 listopada 2022, Gdański Teatr Szekspirowski, Gdańsk
Premiera Kraków: 2 grudnia 2022, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie - Duża scena, Kraków
Pomysł: Marcin Napiórkowski
Muzyka: Andrzej "Webber" Mikosz
Scenariusz: Marcin Napiórkowski, Katarzyna Szyngiera, Mirosław Wlekły
Teksty piosenek i szkice linii wokalnych: Marcin Napiórkowski
"1989” jest efektem koprodukcji Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie i Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego.
| prapremiera | 19 listopada 2022, Gdańsk |
| premiera | 2 grudnia 2022, Kraków |
| autor libretta | Marcin Napiórkowski, Katarzyna Szyngiera, Mirosław Wlekły |
| autor muzyki | Andrzej "Webber" Mikosz |
Opis
Historia upadku komunizmu oczami tych, którzy go współtworzyli
„1989” to poruszający spektakl, który ukazuje upadek komunizmu z nowej, osobistej perspektywy. Wydarzenia znane z kronik filmowych i podręczników historii ożywają na scenie poprzez losy trzech wyjątkowych par: Frasyniuków, Wałęsów i Kuroniów.
W ich życiu wielkie idee rywalizują z codzienną miłością, młodzieńczy entuzjazm zderza się z brutalną rzeczywistością, a bohaterstwo nierozerwalnie splata się z osobistymi dramatami. Widzowie towarzyszą bohaterom zarówno w momentach historycznych – podczas strajków w Stoczni Gdańskiej i rozmów przy Okrągłym Stole – jak i w chwilach codziennych radości i cierpienia, przeżywanych w skromnych mieszkaniach czy więziennych celach.
„1989” to intymna opowieść o wielkich przemianach, w której historia staje się bliska, a bohaterowie – niezwykle ludzcy.
Realizatorzy
Reżyseria: Katarzyna Szyngiera
Redakcja rapów i tekst utworu "Debata" i "Porozmawiajmy": Patryk "Bober" Bobrek
Tekst utworu "Olo, game changer": Patryk "Bober" Bobrek
Tekst utworu "A co jeśli wygramy?": Adam "Łona" Zieliński
Partie wokalne: Mateusz Bieryt
Choreografia: Barbara Olech
Scenografia: Milena Czarnik
Kostiumy: Arek Ślesiński
Światło: Paulina Góral
Asystent reżyserki i choreografki, przygotowanie wokalne: Wojciech Dolatowski
Asystentka kostiumografa: Daria Stefania Krawczyk
Konsultacje wokalne: Klaudia Rabiega
Reżyseria dźwięku: Tomasz Dziedzic
Efekty kaskaderskie: Tadeusz Widomski
Inspicjent i asystent reżyserki: Bartłomiej Oskarbski
Producent: Izabella Oleś, Melania Szymerowska
Obsada
Danusia (Danuta Wałęsa): Karolina Kazoń
Lechu (Lech Wałęsa): Rafał Szumera
Krysia (Krystyna Frasyniuk): Agnieszka Kościelniak / Katarzyna Zawiślak-Dolny
Władek (Władysław Frasyniuk): Mateusz Bieryt
Gaja (Grażyna Kuroń): Magdalena Osińska
Jacek (Jacek Kuroń): Marcin Czarnik
Bogdan (Bogdan Borusewicz): Daniel Malchar
Alina (Alina Pienkowska): Karolina Kamińska
Henryka (Henryka Krzywonos): Dominika Feiglewicz-Penarska
Anna (Anna Walentynowicz): Małgorzata Majerska
Zofia (Zofia Romaszewska/Danuta Kuroń), Topola, Córka Władka: Julia Latosińska
Generał (Wojciech Jaruzelski), Nazista (Erich Koch): Rafał Dziwisz
Premier (Mieczysław Jagielski), Sekretarz (Tadeusz Fiszbach), Minister (Czesław Kiszczak): Dominik Stroka
Aram (Aram Rybicki), Aleksander (Aleksander Kwaśniewski), Wrona (Erich Honecker): Antek Sztaba
Jerzy (Jerzy Borowczak), Wrona (Nicolae Ceaușescu), Działacz Związkowy (Alfred Miodowicz), Profesor (Janusz Reykowski): Wojciech Dolatowski
Wrona (Leonid Breżniew/Todor Żiwkow), Profesor (Bronisław Geremek): Bartosz Bandura
Oraz: Paulina Naroźnik, Dasha Melekh
Zespół muzyczny:
- Instrumenty klawiszowe: Piotr Bolanowski
- Bas: Jasiek Kusek
- Elektronika: Jarosław Pakuszyński
- Perkusja, kierownictwo muzyczne: Wojciech Długosz
Recenzje
- "Oczywiście clou widowiska stanowi muzyka, za którą odpowiada Andrzej „Webber” Mikosz, tworzący w nurcie tzw. inteligenckiego rapu." Zbigniew Przybyłka klubjagiellonski.pl
- "Aż chce się wierzyć, że nigdzie nie było tak dobrze jak w Polsce w latach 80." Jakub Knera dwutygodnik.com
- "Tu ze sceny padają niewygodne pytania, a z widowni rozlegają się krzyki." Dawid Dudko kultura.onet.pl
- "Największą zaletą „1989” jest to, że jest po prostu dobrym musicalem. " Maja Głowacka krytykapolityczna.pl/
- " A więc widzowie: do teatru!" Kinga Senczyk popkulturowcy.pl
- "To się mogło nie udać. Ale się udało." Ryszarda Wojciechowska zawszepomorze.pl
- "Zespół Teatru Słowackiego szaleje, jakby urodził się, by śpiewać rapowe kawałki Webbera." Jacek Wakar jacekwakar.pl
Inne wystawienia tego tytułu
Tytuł po raz pierwszy wystawiany w Polsce.